Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ

Μαγεία της πλάσης, που με το σκήπτρο της δημιουργίας της με τα πιό απλά στοιχειά της φτιάχνει εικόνες απαράμλλες.
Καμβάς η φύση της, και χρώματα το πράσινο και το άσπρο και κάπου κάπου τα φώτα τα ανθρώπινα.




Πασπαλισμένα τα καταπράσινα έλατα από το χιόνο το κατάλευκο σε ένα συνταίριασμα, μαγικό και τόσο απλό, φυσικό και τόσο θεικό.





Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009

ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΦΛΕΒΑΡΗΣ

ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ, ΧΙΟΝΙΑ ΠΕΡΒΑΤΩΤΑ Χιόνια, χιόνια περβατώ,
τα κρύσταλλα τσακίζω,
όσο να σ'αγαπήσω,
τα κρύσταλλα τσακίζω.
.

Και τώρα που σ' αγάπησα,
πώς να σ' αλησμονήσω.
Μήνα σαι κάλπικος παράς,
να σε πετάξω πέρα.
Εσύ σαι για την τσέπη μου
φλωρένια νταπακέλα
το τραγούδι είναι στιχουργική παραλλαγή από τη συλλογή του ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΑΤΣΑΛΙΑΔΑ "ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ".

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009

ΞΑΠΟΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΗ ΛΙΑ


Πα- μωρέ πάνω, σε ψηλή ραχούλα,
πάνω σε ψηλή ραχούλα, κάθεται μια βλαχοπούλα.

Και μωρέ και τη ρόκα της κρατάει
και τη ρόκα της κρατάει, πρόβατα κι αρνιά φυλάει.


Τσο- μωρέ τσοπανόπουλο από πέρα,
τσοπανόπουλο από πέρα, τραγουδάει με τη φλογέρα.

Τρα- μωρέ τραγουδάει το καημένο,
τραγουδάει το καημένο, με παράπονο, θλιμμένο.

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2009

Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2009

Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2009

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2009

Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2009

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2008

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ 2008

Παραμονή πρωτοχρονιάς στο αυθεντικό παυλιανίτικο τοπίο
Ο χιονιάς τύλιξε στο άσπρο του γιορτινό πέπλο όλη τη φύση

Με μαγικό- αρχέγονο τρόπο κάνει το τοπίο σωστό έργο τέχνης, χειμερινή αρμονία αισθήσεων


Η καλύτερη προετοιμασία γιά τη νέα χρονιά που κάνει την είσοδό της σε λίγες ώρες.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά,
ψιλή μου δενδρολιβανιά,
κι αρχή καλός μας χρόνος,
εκκλησιά με τ' άγιο θρόνο.
Αρχή που βγήκεν ο Χριστός,
άγιος και πνευματικός
στη γη να περπατήσηκαι
να μας καλοκαρδίση.
Τις θερμότερες ευχές μου γιά το νέο έτος.
Να ναι ελπιδοφόρο ειρηνικό και ανθρώπινο.
Να αφήσει τα χνάρια του ανώδυνα και φυσικά.